پيشرفت و تلاش مضاعف اين است كه هر چه بيشتر در جهت كاهش مصرفگرايی و افزايش توليد ملی و داخلی تلاش شود.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه خراسان جنوبی و به نقل از
روابط عمومی اداره كل تبليغات اسلامی استان، حجتالاسلام «كاظم لطفيان»،
مديركل تبليغات اسلامی خراسان جنوبی در اين نشست گفت: مبنای عمل نيروهای
انسانی بايد همت اسلامی باشد تا آنچه ملت ايران مستحق آن است را كسب كند.
وی افزود: پيشرفت و تلاش مضاعف اين است كه هر چه بيشتر در جهت كاهش مصرفگرايی و افزايش توليد ملی و داخلی تلاش شود.
وی با بيان اينكه همت و كار مضاعف بايد در تمامی زمينهها صورت گيرد، گفت:
افزايش رضايت اجتماعی، ارتقای همبستگی اجتماعی و رفع آسيبهای اجتماعی
میتواند نتيجه همت و كار مضاعف در جامعه باشد.
همچنين «غلامرضا عباسی مقدم»، رييس شورای هيأتهای مذهبی استان نيز در اين
جلسه گفت: در سال گذشته فراز و نشيبهای كاری فراوانی بود كه علیرغم آن
حركتهای خوبی نيز انجام شد.
وی يادآور شد: در سال جديد با تلاش مضاعف، گروه طرح و برنامه شورای هيئات مذهبی طرحهای بسيار خوبی برای اجرا آماده كرده است.

دولت بايد در اداره مساجد نقش مؤثري ايفا کند
حمدعلي نظام زاده متولد 1332 در اژيه در نزديکي شهر اصفهان، دوازده سالگي را زمان حضور در حوزه علميه قم انتخاب کرد. از محضر اساتيدي چون آيت الله قدوسي، جنتي، وحيد خراساني، مرتضي انصاري، صانعي کسب فيض کرد و خارج از فقه، تفسير و فلسفه را گذراند. 1351در سال توسط ساواک دستگير و با اتهام اقدام عليه امنيت ملي به 6 ماه حبس محکوم شد. پس از حبس مبارزات انقلابي خود را تا پيروزي انقلاب ادامه داد. پس از پيروزي انقلاب اسلامي با دستور آيت الله قدوسي در دادستاني انقلاب مشغول به خدمت شد و سپس به عنوان اولين امام جمعه "مسجد سليمان" انتخاب شد. در سال 1359 با دستور امام خميني (ره) به همراه حجت الاسلام امام جماراني به عنوان نماينده امام (ره) در سازمان اوقاف و امور خيريه منصوب شد. علاوه بر اين از موسسان بنياد 15 خرداد، دانشکده هاي علوم قرآني و بنياد پژوهش و توسعه فرهنگ وقف و صندوق عمران موقوفات کشور محسوب مي شود. در سال 1376 با حکم رهبر معظم انقلاب به سمت سرپرستي سازمان اوقاف و امور خيريه کشور منصوب شد. دغدغه کار در حوزه دين و عمران مادي و معنوي مساجد از ويژگيهاي حجت الاسلام والمسلمين نظام زاده است، همين تلاش دليل شکل گيري اين گفتگو در هفته جهاني مسجد شد. از چه زماني ضرورت تشکيل ستاد پشتيباني و هماهنگي مساجد کشور احساس شد و چه افرادي در اين ستاد عضو خواهند بود؟ يکي از مسائلي که از مشکلات هميشگي مساجد بود و ما همواره با آن مواجه بوديم، پاسخگو نبودن يک دستگاه معين نسبت به فعاليتهاي مسجد بود. مردم نمي دانستند اگر بخواهند درمسجد محل خودشان فعاليتي را آغاز کنند بايد از چه ارگاني مجوز بگيرند و يا اينکه چه مرجعي اين اختيار را دارد که آنها را از انجام فعاليتشان نهي کند.
از آن جا که ارگانهاي مختلفي در امر مساجد حضور داشتند از ائمه جماعت تا هيات امناي مساجد، کانونهاي فرهنگي هنري مساجد کشور و نيروي مقاومت بسيج و ... همواره يک ناهماهنگي براي پيشبرد امور مربوط به مساجد وجود داشت و موانعي در راه توسعه فعاليتهاي فرهنگي، مذهبي و گاهاً ساخت و ساز مساجد احساس مي شد. تصميم مسئوليني که بر فعاليت مساجد نظارت مي کنند بر آن شد تا تمامي ارگانهايي که مستقيم يا غيرمستقيم در مساجد سهمي دارند، حتي گاهي حضور فيزيکي در مساجد ندارند ولي از صاحبنظران محسوب مي شوند مانند ستاد احياي امر به معروف و نهي از منکر در اين ستاد عضو داشته باشند و وقتي رئوس يا مرکزيت اين ارگانها در ستاد مصوبه اي را به تصويب رساندند، نمايندگان ارگانها در مساجد ملزم به رعايت آن مصوبه باشند.
چقدر به عملياتي شدن مصوبات اين ستاد معتقديد؟
در اين ستاد حدود وظايف هر ارگاني مشخص مي شود و هر ارگان موظف به ابلاغ آن دستورالعمل به نمايندگان خود خواهد بود. به همين دليل با تصويب حدود وظايف هر ارگاني پيش بيني مي شود تداخلي در فعاليتهاي ارگانهاي مختلف پيش نيايد و مرزبنديها کاملا مشخص شود، نحوه تعامل و ارتباط دستگاهها با يکديگر تعيين شود و به جاي اينکه همه اين ارگانها فعاليتهاي يکديگر را خنثي کنند و در بين آنها اختلاف به وجود آيد که از آسيب پذيري هاي مساجد کشور محسوب مي شود يکديگر را پوشش دهند و تعامل ايجاد کنند تا ديگر تنشي در ميان ارگانهاي دخيل در امور مساجد پيش نيايد بلکه با هماهنگي بيشتر و تعامل گسترده فعاليتهايشان را دنبال کنند.

ستاد در حال حاضر چه مرحله اي را طي مي کند، آيا فعاليتهاي اين ستاد آغاز شده است؟
برابر مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي مقرر شد تا تشکيل اين ستاد مرکب از 13 نفر حقيقي و حقوقي فعاليت خود را آغاز کند و دبيرخانه ستاد در سازمان اوقاف و امور خيريه مستقر باشد. بنا بود از ارگانهاي مختلفي که در اين ستاد نماينده دارند، افرادي به شوراي عالي انقلاب فرهنگي معرفي شوند و احکام آن افراد توسط رييس جمهور صادر شود. علي رغم اينکه اين اسامي مدتي است به شوراي عالي انقلاب فرهنگي اعلام شد متاسفانه تاکنون احکام عضويت اعضاي حقيقي و حقوقي آماده نشده است و تا زماني که وظايف هر فردي ابلاغ نشده است ستاد هيچ رسميتي براي شروع فعاليت خود ندارد. اگرچه مقدمات فعاليت ستاد فراهم است.
و شما در اين مدت چه کرده ايد؟ دبيرخانه اي را براي اين ستاد در نظر گرفته ايم. امکانات و تجهيزاتي آماده شده است اما همچنان منتظر صدور احکام اعضا هستيم که اميدواريم هر چه سريعتر احکام اين افراد نيز ابلاغ شود تا ستاد هر چه زودتر فعاليت خود را آغاز کند. از بحث ستاد جدا مي شويم و اميدواريم هر چه زودتر نتايجي مطلوب از آن حاصل شود. برمي گرديم به بحث اصلي مان بي مهري که هم اکنون تمامي مساجد کشور به آن دچار شده اند ناشي از چيست؟ آيا حضور دولت در امورمسجد را موثر مي دانيد؟
مساجد پايگاههاي مردمي هستند که به لحاظ بافت فکري و مذهبي که در ايران وجود دارد، پيوسته توسط مردم و بعضاً دولتمردان به وجود آمده است و به عنوان پايگاههاي ديني و مذهبي مورد بهره برداري قرار گرفته اند تاکنون هم اين سنت حفظ شده و حضور دولتها در احداث و حمايت از مساجد در برخي از موارد تاريخي پررنگ بوده و در بسياري از مقاطع تاريخ بسيار کمرنگ شد و بعضاً در برخي حکومت ها مورد بي مهري شديد واقع شده است. لذا وقتي ارتباط مساجد با حکومتها را ملاحظه کنيد، مي بينيد به لحاظ بافت نحوه برخورد هر حکومتي بامساجد متفاوت بود.در اين شکي نيست که قابليت هاي مساجد بايد حفظ شود از حيث بهره برداري از مساجد و اينکه درب مساجد بايد باز باشد و چراغشان همواره روشن تا مومنان هر زمان که خواستند بتوانند در مساجد حضور پيدا کنند و آنجا محل تجمعشان باشد و اين آزادي را داشته باشند که از اين مکان بهره مند شوند. اما اينکه دولت بگويد ما هيچ کاري به مساجد نداريم علي رغم اينکه اعتبارات دولتي در ساير اماکن و تاسيسات که عام المنفعه است و مورد استفاده مردم قرار مي گيرد، مي تواند در مساجد هم سهيم باشد، اين حرف مناسبي نيست. اما به طور کلي در حال حاضر يک بي مهري و حتي ظلمي نسبت به مساجد صورت مي گيرد. در حال حاضر که ما با خيل عظيمي از مومنيني مواجه هستيم که توانايي هاي مادي براي حمايت از مساجد ندارند اگر در زماني زندگي مي کرديم که مردم و کمکهاي مردمي براي پاسخگويي به نيازهاي مساجد کافي بود مطمئنا ترجيح بر اين است که کمکها توسط مردم صورت گيرد. در حال حاضر هم نمي خواهيم مردم را به حاشيه بکشيم و اينکه مردم در احداث و پشتيباني از مساجد نقشي نداشته باشند اما حضور مردم در احداث و پشتيباني از مساجد سقفي دارد و آن سقف توانايي هاي مردم است. مردم هم تا آن جا که توانايي دارند در امور مسجد همکاري مي کنند و در برخي موارد که از پشتيباني از مساجد ناتوانند چون خللي احساس مي شود و در طول سالهاي طولاني بي مهري به مساجد متراکم شده است، مساجد سخت نيازمند دولت هستند.دولت براي حضور و پشتيباني از مساجد بايد حضور پررنگي داشته باشد و اين فقر متراکم چندين ساله را به نحوي جبران کند تا مساجد در جايگاه قابل قبولي از نظر ساختمان، فضا، امکانات و تجهيزات قرار بگيرند که اگر بعداً به مردم سپرده شود، ممکن است مردم خودشان حمايت کنند و ديگر نيازي به حضور دولت احساس نشود، اما در حال حاضر ضعف حضور دولت در حمايت از مساجد کاملا مشهود است.
آيا دولت براي رفع اين کاستيها تاکنون مصوبه اي داشته و يا اعتباري را تخصيص داده است؟
خوشبختانه اولين گام امسال برداشته شد و در مجلس مبلغي - که زياد هم نيست - 2 ميليارد و ششصد ميليون تومان براي مساجد کشور به جز تهران در نظر گرفته شد که به همراه مساجد تهران 5 ميليارد و يکصد ميليون تومان مي شود. البته اين مبلغ در مقابل سيل تقاضاهاي مردم براي ساخت و توسعه مساجد بسيار اندک است و به هيچ وجه پاسخگوي نياز مساجد نيست. زيرا ما بيش از 60 هزار باب مسجد در کشور داريم که حدود 60 درصد از اين مساجد در روستاهاي کشور پراکنده هستند و 30 درصد از آنها در مناطق بسيار محروم قرار دارند.در اين مناطق ديگر توقعي براي حمايت و پشتيباني مردم از مساجد وجود ندارد. تنها 40 درصد از مساجد در مناطق شهري هستند که البته در بسياري از مناطق شهري هم مشکلات مادي مردم برطرف نشده است و تنها درصد کمي از مساجدي كه توسط شخص يا اشخاص خاصي ساخته مي شوند، حمايت مي شود و تعدادي از مساجد هم مستقلاً توسط دولت ساخته مي شود مانند مساجد بين راهي. البته قبلاً اعتباري براي ساخت مساجد بين راهي وجود داشت و برنامه سازمان اوقاف بر اين بود که يکصد مسجد در شهرهاي کشور و راههاي پرتردد احداث کند که متاسفانه اعتبار مساجد بين راهي قطع شد و تنها 30 باب مسجد احداث شد و در اختيار مسافران قرار گرفت. به نظر شما حضور مستقيم دولت در حمايت از مساجد وجه مردمي بودن مسجد را کمرنگ نمي کند؟
مساجد تنها پايگاه هاي مستقل مردمي هستند که سابقه و پيشينه تاريخي بسيار مهمي حتي در بروز انقلاب و مقابله با مفاسد و کمک به افراد ضعيف و ناتوان در حل مشکلات اجتماعي مردم داشتند. اين خاصيت مساجد بايد همچنان حفظ شود و از ناحيه مردم پشتيباني، حفظ و حمايت شود استقلال روحانيت در مساجد بايد حفظ شود و اگر مي گوييم دولت بايد از مساجد حمايت مادي انجام دهد به اين معنا نيست که مساجد در اختيار دولت قرار بگيرد. دولت تنها بايد حمايت کند و همچنان که مديريت مساجد در اختيار امام جماعت است و امام جماعت خود از يک نهاد حوزوي مستقل از دولت، مسجد را اداره مي کند حمايت دولت در کنار مديريت مساجد با حضور امام جماعت و هيات امناي مساجد که منتخبين محل هستند جز حمايت از مردمي بودن مسجد، نقش ديگري نخواهد داشت. هم و غم دولت بايد بر اين باشد که مساجد هميشه براي رفع مشکلات عمومي مردم و انجام فرائض ديني و حضور مردم فعال باشد و چراغش هم براي مردم روشن.
سازمان اوقاف و امور خيريه در اداره مسجد چه نقشي دارد؟
سازمان اوقاف در مسائل داخلي و نرم افزاري مساجد نقشي ندارد بلکه تنها مسجدي که به عنوان يک رقبه وقفي براي بهره برداري عموم در محدوده فعاليتهاي اوقاف قرار مي گيرد سازمان اوقاف به عنوان يک رقبه وقفي از مساجد حمايت مي کند. موقوفات مساجد هم اگر چنانچه در وقف نامه متولي داشته باشد، توسط متولي اداره مي شود و اگر چنانچه مجهول التوليه باشد و يا اصلاً متولي براي آن انتخاب نشده باشد يا از ناحيه خود اوقاف موارد وقفي براي مساجد و رقبات ساخته شده باشد، اداره آن به عهده سازمان اوقاف و امور خيريه خواهد بود.

نظر مقام معظم رهبري در خصوص نحوه دخالت دولت در اداره مسجد چيست؟
مقام معظم رهبري نظر صريح و روشني درباره مسائل حقوقي مساجد بيان نفرمودند و تنها نظر ايشان حفظ مردمي بودن مساجد است و اينکه مردم احساس کنند در پيدايش، ترميم و حمايت از مساجد نقش کليدي بر عهده دارند و اين فرهنگ بايد درجامعه ما حفظ شود و اتصال اين پايگاه با مردم دليلي براي كمرنگ شدن نگاه دولت به مساجد نشود و اهتمام مسئولين بر جذب کمکهاي مردمي براي مسجد کمرنگ و تمامي نيازهاي مسجد از سوي حکومت تامين نشود. ايشان صريحاً با اين دو موضوع مخالف هستند، حذف مردم از مساجد و جايگزيني حکومت به جاي نقشي که مردم در مساجد دارند که البته اين وظيفه مسئولان در حوزه مساجد را سنگين تر مي کند.
طرح توسعه فضاهاي مذهبي و مساجد در حال حاضر به کجا رسيده است؟
از سوي سازمان اوقاف و امور خيريه و سازمان تبليغات اسلامي سندي در حال تدوين است که برابر برنامه 5 ساله چهارم توسعه است. اين طرح در حال حاضر نهايي و براي ارسال به دفتر مقام معظم رهبري آماده است تا نظرات ايشان پيرامون طرح هم دريافت شود. در اين طرح وظايف سازمان اوقاف و سازمان تبليغات تفکيک شده است. نقش مردم، روحانيت، ائمه جماعات، ائمه جمعه و دولت در اداره مساجد و توسعه اين فضاهاي مذهبي در مناطق شهري و روستايي نيز مشخص شده است که با تصويب اين طرح نقش ارگانهايي که در اداره مساجد هم سهيم هستند، مشخص خواهد شد.
وظايف سازمان اوقاف و امور خيريه در اين طرح چگونه تعريف شده است؟
در طرح توسعه فضاهاي مذهبي و مساجد سراسر کشور مسائل ساختماني و مربوط به فيزيک مساجد و مساله حفظ و حراست از آنها در اختيار سازمان اوقاف است و جايگاه حقوقي مساجد، توسعه مساجد، مجوز تخريب يا احداث مسجد، از وظايف سازمان اوقاف است، در کنار آن نظارت بر مسائل فرهنگي و اجرايي، برنامه هاي مذهبي، برپايي نماز جماعت، کتابخانه هاي مساجد و فعاليتهاي فرهنگي بر عهده سازمان تبليغات گذاشته شده است.
کمي هم در مورد در آمد حاصل از موقوفات و ارتباط آن با مساجد بگوييد؟
هر ساله از طريق درآمد موقوفات، موسسه عمران مساجد کشور و کمکهاي مردمي و منابع دولتي که به مساجد سراسر کشور کمک مي شود، در يک آمار فشرده و کوتاه مدت از سال 72 تا 80، مبلغ 3 ميليارد و 300 ميليون تومان به 12 هزار و 604 مسجد روستايي مساعدت شده است و 3 هزار و 135 مسجد شهري مبلغ يک ميليارد و 600 ميليون تومان مساعد دريافت کرده اند. 36 باب مسجد بين راهي نيز مبلغ 5 ميليارد و 500 ميليون تومان اعتبار دريافت کرده اند که جمعاً به 15 هزار و 775 مسجد ميانگيني در حدود 350 هزار تومان مساعدت شده است. در سال 81 به 5 هزار و 877 مسجد مساعدت شده و در سال 82، شش هزار و 122 مسجد از کمک هاي مالي سازمان اوقاف و امور خيريه استفاده کرده اند. در سال 83 نيز هنوز آمار دقيقي در دست نيست اما مطمئناً با همين سير صعودي مواجه بوده ايم.
معيار سازمان اوقاف براي کمکهاي مالي بر چه اصولي پايه ريزي شده آيا صرف درخواست مساجد اقدام مي شود يا خير؟
عمدتاً تقاضا از سوي مردم، هيات امنا يا ادارت اوقاف محل منعکس مي شود البته ما تنها به اعلام درخواست اکتفا نمي کنيم بلکه به محض دريافت درخواست مساعد مالي فرمي که حاوي سئوالاتي پيرامون مسجد است به اداره اوقاف محل ارسال مي شود و توسط ماموران اوقاف اين فرم تنظيم مي شود، از مسجد بازديدي صورت مي گيرد و ما برحسب اطلاعات تکميل شده در فرم براي مساعدت مالي مسجد تصميم مي گيريم.

مفهوم جمهوری اسلامی--بیان شهید مطهری درباره جمهوری اسلامی

نهال انقلاب اسلامی
که با نثار خون بهترین فرزندان ایران رشد کرده بود، سرانجام در 22 بهمن
1357 به بار نشست و با پیروزی انقلاب اسلامی
زمینه مهم ترین همه پرسی تاریخ ایران زمین، جهت تعیین
نوع حکومت، فراهم شد. در این روز،
ساختار جدید سیاسی و اجتماعی، بر مبنای آرای اکثر مردم (2/98 درصد)تثبیت شد و رسما
نظام جمهوری اسلامی
را، ملت مسلمان ایران تأیید کرد

تولدی مبارک
در روز پربرکت 12 فروردین، نظامی متولد شد که نور اسلام عزیز را، دگر باره، نه فقط در ایران، بلکه در سراسر جهان متجلّی ساخت. شعار اصلی انقلاب، استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی بود که میلیون ها ایرانی آزاده و مسلمان در طول مبارزه ها در جای جای ایران اسلامی فریاد کشیده بودند. این شعارها، حکومتی را پایه ریزی می کرد که عدالت اسلامی، از هدف های والای آن بود.
روشنای امید
تشکیل جمهوری اسلامی نه فقط اراده ملت را بر سرنوشت خود به اثبات رساند و برای آنان استقلال و آزادی را به ارمغان آورد، بلکه امید را در دل محرومان و مستضعفان جهان برافروخت که آنان نیز می توانند بعد از قرن ها رنج و درد، جلوه ای از وعده خداوند تبارک و تعالی را ببینند؛ همان وعده پیروزی مستضعفان بر مستکبران را، که کتاب وحی، آن را نوید می دهد.
مفهوم جمهوری اسلامی
هدف پایانی در شعارهای مردم، جمهوری
اسلامی بود. کلمه «جمهور»
به معنای توده مردم است و گنجانده شدن چنین
کلمه ای برای نظامِ بعد از انقلاب، مردمی بودن آن را نشان می دهد و تأثیر
رأی مردم را در سرنوشت خودشان، بیان می کند. واژه
«اسلامی» نیز آن را از دیگر
نظام های جمهوری جدا می نماید
و بر حاکمیت ارزش های الهی و قرآنی بر اجزای نظام دلالت می کند

نیاز به جمهوری اسلامی
ولی فقیه، بر اساس قانون الهی، ولایت امر و امامت اُمت را بر عهده می گیرد و علاوه بر تأمین زندگی مردم، مسؤول هدایت آنان نیز هست. بدین ترتیب، برای تحقق چنین امر بزرگی، باید رسما نظام مشخصی بر ایران حاکم می شد تا زمینه دست یابی به آن هدف های بزرگ را فراهم آورد. این گونه بود که 12 فروردین پدید آمد و نظام پربرکت جمهوری اسلامی، بر کشور عزیز ما سایه افکند.
بر ملا شدن توطئه
به راستی که 12 فروردین، به زیبایی، توطئه های دشمنان را از میان برد و آنان را که حکومتِ جمهوری را بی اسلام می خواستند، به کناری افکند. این مردم بودند که در روزهای دهم و یازدهم فروردین 1358 با حضوری آگاهانه و تصور ناشدنی، در پای صندوق های رأی، پیروزی انقلاب اسلامی را تحقق بخشیدند.
جمهوری اسلامی، خواسته مردم
12 فروردین روز تحقق
آرمان های بلند مردم بود؛ مردمی که در راه انقلاب، زندان ها، تبعیدها،
شکنجه ها، سختی ها و محرومیت های زیادی کشیدند و شهادت بهترین فرزندان خود
را دیدند، بعد از پیروزی
انقلاب، در یک همه پرسی تاریخی، برای تحقق آرمان های والای شهیدان، به
استقرار جمهوری اسلامی، رأی دادند
.
بیان شهید مطهری درباره جمهوری اسلامی
استاد شهید مطهری رحمهم الله واژه «جمهوری » را چنین تفسیر می کنند: «مسأله جمهوری مربوط است به شکل حکومت؛ یعنی این که مردم حق دارند سرنوشت خود را خودشان در دست بگیرند و کلمه «اسلامی» محتوای این حکومت را بیان می کند. به این ترتیب، جمهوری اسلامی؛ یعنی حکومتی که شکل آن انتخاب رئیس حکومت، از سوی عامه مردم است و محتوای آن هم اسلامی است و با اصول و مقررات اسلام اداره می شود.»
حکومت خدایی مردمی
با پیروزی انقلاب اسلامی، رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی [ رحمهم الله ] نظریه در آمیختن حقوق خدا و مردم را در یک حکومت، مطرح کردند و آن را در قالب نظام جمهوری اسلامی، به جهانیان عرضه داشتند که مورد استقبال مردم و فرهیختگان مذهبی قرار گرفت.
حکومت انقلابیون
نظامی که براساس یک انقلاب مردمی استوار است، می بایست در جهت خواسته های همان مردم گام بردارد. خواسته مردم انقلابی ایران، در شعار استقلال آزادی جمهوری اسلامی تجلّی یافت. از این رو، نظام پربرکت جمهوری اسلامی برای تحققِ اهداف مردم، بر پا گردید و در روز 12 فروردین با رأی میلیون ها، انسان آزاده رسمیت یافت.
ارزش رأی مردم
در نظام جمهوری اسلامی، به
رأی و نظر یکایک مردم ارج گذاشته می شود و حاکمانِ برخاسته از
میان مردم مسلمان، در جهت تحقق آرمان های اسلامی
کوشش می کنند؛ برنامه های حیات بخش
اسلام را فرا روی خود قرار می دهند و اینگونه، شرع و مردم، هر دو
در ساختن جمهوری اسلامی
سهیم می شوند، و نظامی مردمی را براساس آموزش های دینی،
بنیان می گذارند

12 فروردین؛ 12 ستون نور
دوازده شهر شهادت را آذین بستیم، دوازده ستون برافراشتیم، به تعداد دوازده ماه سال، دوازده برجِ فلک، دوازده امام معصوم، دوازده نهر خون، دوازده شهر در هم کوبیده، دوازده ستون بر افراشتیم از نور، از آزادی، از پیکر شهیدان، از رایت شرف...
بر شانه پرتوان 12 فروردین، عرش جمهوری
اسلامی را نهادیم، به
سنگینی 2/98 درصد آرای این ملت
.
آرایِ سبز
12 فروردین، روزی است که ملت ایران به جمهوری اسلامی «آری» گفت، آریِ سبز، به نشانه روییدن و طراوت و شادابی و خرمی و به نشانه به ثمر رسیدن آن بذرها و شکفتن آن شکوفه ها، مگر نه آن که شکوفه آزادی این ملت در دشت خونین ژاله، کاشته شد و در لاله زار بهشت زهرا ریشه در خاک سرخ دوانید و از وزیدن نسیم عطر آگین انقلاب، گلشنی دمیده از ژاله و روییده در بهشت پدید آمد.
صراط 12
دوازده فروردین، آزمون بود، صراطی بود که صالحان از آن گذشتند؛ در صف های ممتد ایستادند و رأی دادند، به آسانی از آن عبور کردند و به بهشت جمهوری اسلامی قدم نهادند.
اما گروهی که اهل این راه و پوینده این صراط
نبودند از آن بهشت دور ماندند و در وادیِ نه به حسرت نشستند

یوم اللّه 12 فروردین
12 فروردین، یوم اللّه و روز احقاق حق و پیروزی دین بود؛ روزی که افسون ساحران جادوگر، و تلاش خناسان وسوسه گر باطل گشت؛ روزی که کشتی تلاش این ملت در ساحل استقرار و استقلال، لنگر انداخت؛ روزی که آتش افروخته شده از سوی جهان خواران نمرود سیرت، به باغستان پرثمر و پُرسود جمهوری اسلامی بدل گردید و صلای «بَردا و سلاما» شعله های ملتهب کینه توزی ها را به نفع حق و در خدمت خلیل زمان، خمینی بزرگ، فرو نشاند. روزی که سکه دقیانوس از رواج افتاد و نام حق بر همه جا سایه گستراند.
12 فروردین حرف آخر مردم
انقلاب ما، انفجار نور بود، و نور آن به
گوشه گوشه عالم پرتو افکن شد. دل های دوست دارانش، روشن و چشم
های دشمنانش کور گردید. دیگر، چه جایی برای همه پرسی به جا مانده بود، مگر
کسی می توانست منکر آفتاب شود اگر چه تاریخ به ما نشان داده است که
خُفّاشان شب، از گذر ایام و چیره گی
فراموشی بر اَذهان سود می برند و حقیقت ها را وارونه جلوه می دهند و این چنین
بود که امام راحل [ رحمهم الله ] بر انجام همه پرسی تأکید کردند. و این
گونه شد که نوری دیگر تابیدن گرفت و سندی محکم
برای آیندگان، در تاریخ، بر جای ماند؛ سند 12 فروردین

روز جمهوری اسلامی ایران
نهال
انقلاب اسلامی که با نثار خون بهترین فرزندان ایران رشد کرده بود، سرانجام
در22 بهمن 1357 به بار نشست، و با پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل دولت موقت
از سوی امام(ره) زمینه مهمترین همه پرسی تاریخ ایران زمین جهت تعیین نوع
حکومت فراهم شد. در این روز
ساختار جدید سیاسی اجتماعی بر مبنای آرای اکثریت
2/98% تثبیت، و نظام جمهوری اسلامی رسماً به تایید ملت مسلمان
ایران رسید. در این روز پر
برکت، نظامی متولد شد که نور اسلام عزیز را پس از
گذشت قرنهای زیاد دگر باره نه تنها در ایران اسلامی بلکه در
سراسر جهان متجلی ساخت. شعار اصلی انقلاب؛ استقلال،آزادی، جمهوری اسلامی
که توسط میلیونها ایرانی آزاده و مسلمان در طول مبارزات درجای جای ایران
اسلامی فریاد کشیده شده بود، حکومتی را پایه ریزی کرد که عدالت اسلامی یکی
از اهداف عالیه آن بود. در این شعار،
استقلال به عنوان نخستین هدف مطرح شده
بود که امت مسلمان ایران می خواهد« اراده ملی» خود را حاکم بر
مقدرات خویش سازد تا بتوانند از نفوذ و دخالتهای بیگانگان رهایی یابد و چه
زیبا و متین امام(ره) فرموده است: اگر استقلال کشور خودمان را تحصیل نکنیم
سایر چیزها درست نخواهد شد. تشکیل جمهوری
اسلامی نه تنها اراده ملی را بر سرنوشت خود
تثبیت کرد و برای آنان استقلال و آزادی را به ارمغان آورد، بلکه
این بارقه امید در دل محرومان و مستضعفان جهان درخشید که بعد
از قرنها رنج و درد، جلوه ای از وعده خداوند تبارک و تعالی را شاهد باشند. امام (ه) در تاریخ 12
فروردین 1358، طی پیامی فرمودند: خداوند تعالی وعده فرموده است
که مستضعفین ارض را به امید و توفیق خودش، به مستکبرین غلبه
دهد وآنها را امام و پیشوا قرار دهد. وعده خداوند تعالی نزدیک است . من
امیدوارم که ما شاهد این وعده باشیم و مستضعفین بر مستکبرین غلبه کنند
چنانکه تاکنون غلبه کردند... من از عموم ملت ایران تشکر می کنم که در این
رفراندوم شرکت کردند و رای قاطع خودشان را که باید گفت صد درصد پیروزی
بوده است، دادند و به جمهوری اسلامی هم رای دادند... جمهوری اسلام است که
احکام مترقی او بر تمام احکامی که در سایر قشرها و سایر مکتبهاست تقدم
دارد. شعار اصلی
دیگر، کلمه آزادی بود. در رابطه با آزادی نظرات مختلف و
متعددی مطرح می شود؛ اما در اسلام، آزادی جامع ترین و مانع ترین
معنا را در بردارد و آن عبارت است از : شرایط سیاسی – اجتماعی لازم برای
رشد و تعالی فرد و مردم که در آن موانع قانونی و فراهنگی مثل عرف و عادت و
موانع سیاسی، مانند سلطه طاغوت و استعمار و استبداد وجود نداشته باشد.
یعنی انسان در انتخاب عقیده و بیان و نشر آن در چهارچوب قوانین الهی آزاد
است، به طوری که مردم بتوانند هدایت و رشد و تعالی یابند. و هدف نهایی، کلمه جمهوری
اسلامی بود که از به هم پیوستن جمهوری و اسلامی به دست آمده است.
کلمه جمهور به معنای توده مردم است و منظور از گنجاندن چنین
کلمه ای برای نظام شکل گرفته بعد از انقلاب، اتکا داشتن و تعیین کننده
بودن رای مردم در سرنوشت خود و کلیه امور اجرایی کشور می باشد و به طور
کلی حکومتی را تبیین می کند که برای تامین زندگی دنیایی مردم متکی به مردم
باشد. واژه اسلامی هم
به سبب تمایز آن از دیگر نظامهای جمهوری است که ویژگیهای
خاص خود را دارد که در آن ارزشهای الهی و قرآنی بر تمامی شئون
حاکمیت دارد و همچنین ولی فقیه که بر طبق نظام الهی، ولایت امر و امامت
امت را بر عهده می گیرد، علاوه بر تامین زندگی مردم، مسئوولیت هدایت مردم
و کمک به رشد و تعالی آنان را نیز بر عهده دارد. برای تحقق این بخش حیاتی
از شعار اصلی انقلاب، نیاز بود تا رسما نظام مشخصی حاکم بر ایران شود و در
این راستا بود که رهبری انقلاب اسلامی دراولین روزهای پس از
پیروزی رفراندم رسمی را در خصوص تعیین نظام حاکم بر کشور برنامه ریزی
فرمودند و به عنوان راهبرد همگانی نیز فرمودند : " اینجانب به
جمهوری اسلامی رای می دهم و
از شما هم می خواهم که به آن رای دهید. " دقیقاً در همین زمان وسوسه
های خناسان شروع شد. از جمله اینکه مطرح کردند که حکومت بر
اساس «جمهوری» بدون قید دیگری یا اینکه جمهوری دمکراتیک و...
باشد. لذا امام امت با احساس خطر انحراف فرمودند:« رای بدهید به جمهوری
اسلامی، نه یک حرف زیادتر و نه یک حرف کمتر.» و مردم در روزهای دهم و یازدهم
فروردین 1358 با حضوری آگاهانه در پای صندوقهای رای، پیروزی
نهایی انقلاب اسلامی را با آرای عظیم و باور نکردنی خود تحقق بخشیدند. بدین ترتیب مبارزات مستمر
و پیگیر امت مسلمان ایران در برپایی حکومت اسلامی تحقق یافت و
عصر نوینی در تاریخ ایران و اسلام آغاز شد. امام خمینی به
شکرانه این پیروزی درخشان در پیام خود فرمودند: ... من به دنیا اعلام می
کنم که در تاریخ ایران چنین رفراندومی سابقه ندارد که سرتاسر مملکت با شوق
و شعف و عشق و علاقه به صندوقها هجوم آورده و رای مثبت خود را در آن ریخته
و رژیم طاغوتی را برای همیشه به زباله دان تاریخ دفن کنند
من از این همبستگی بی
مانند که همه به ندای آسمانی واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لاتفرقوا
لبیک گفتند و به اتفاق آرا به جمهوری اسلامی رای مثبت دادند و
رشد سیاسی و اجتماعی خود را به شرق و غرب ثابت کردند ، تقدیر می کنم

روز جمهوری اسلامی بیعت مجدد مردم با غدیر است
مدیذیت وبلاگ روز جمهوری اسلامی را روز بیعت مجدد مردم ایران با غدیر دانست و بر توجه به آن تاکید کرد. درست است که 12 فروردین در ایام تعطیلات ما کم رنگ شده اما بزرگترین عید جمهوری اسلامی است. وی افزود: مردم ما در 22 بهمن از یوغ اسارت وبندگی رژیم شاه آزاد شدند که دو هزار و 500 سال ایران را در اسارت خود داشت اما در این روز با هدایت امام، مردم ما جمهوری اسلامی را انتخاب کردند. مدیریت وبلاگ روز جمهوری اسلامی را جزو بزرگ ترین اعیاد نظام انقلاب اسلامی دانست و ابراز داشت: جمهوری اسلامی تداوم غدیر و حکومت پیامبران و اوصیای پیامبر اکرم و جانشینان معصومین و فقهای عظام و حکومت ولایت فقیه است. در روز 12 فروردین روز جمهوری اسلامی در حقیقت مردم بیعت خود را با غدیر تجدید کردند و این روز بعد از عید غدیر جزو بزرگ ترین اعیاد جمهوری اسلامی محسوب می شود. وی در پایان بر توجه بیشتر به روز جمهوری اسلامی تاکید کرد و گفت: به نظر می رسد مسئولان تبلیعی و اجرایی نظام باید برای گرامیداشت این روز و این بیعت که نماد اسلامیت و جمهوریت نظام است اهتمام ویژه ای انجام دهند. مدییت وبلاگ در بخش دیگری از سخنان خود نقش هوشیاری و بصیرت مردم در حفظ جمهوری اسلامی را مورد تاکید قرار داد و عنوان کرد: قرآن همیشه در هدایت مومنان یک عنصر را بیش از پیش تاکید می کند و آن این است که غفلت مومنان را نگیرد و اینکه مومنان باید هوشیار و بصیر باشند و مردم ما نیز نشان دادند که غافل نیستند و در صحنه بوده و منتظر اشارت های رهبر انقلاب هستند. مدیریت وبلاگ هوشیاری و در صحنه بودن و توجه به شعارها و حفظ دستاوردهای انقلاب را موجب جدایی مرزهای خودی و غیرخودی دانست و ابراز داشت: همین که عناصر انقلابی و خواص نظام یکچارچه در ابراز مواضع انقلابی بدون تردید کوتاه نیایند باعث می شود که مرزهای دشمنان و غیردشمنان کاملا جدا و از هم قابل تشخیص باشد و زمینه نفوذ دشمن را از بین ببرد.نظام جمهوری اسلامی در سایه هدایت ولایت فقیه و رهبری نظام و اتحاد مردم عرصه های گوناگون پیشرفت را بپیماید.







