« اعتدال و ميانهروي شاخص ارزشهاي ديني
در مقاله حاضر اهميت و ارزش اعتدال و ميانهروي از منظر دين مبين اسلام و قرآن و نقش آن در زندگي فردي و اجتماعي مورد بررسي و كنكاش قرار گرفته است.
مفهوم اعتدال
بيگمان زيادهروي و كوتاهي كه از آن به افراط و تفريط ياد ميشود از نظر بيشتر مردم امري ناپسند و زشت است. از اين رو همواره سفارش ميشود كه از زيادهروي و كوتاهي كردن در هر كاري پرهيز شود. كه اين سفارش يك حكم عقلاني محسوب ميشود در زبان فارسي از آن به اعتدال ياد ميشود كه برگرفته از عدل است. كسي كه به عدالت است به افراط و تفريط گرايش ندارد؛ زيرا عدل به معناي قرار دادن هر چيزي در جاي خود است، چنان كه به كارگيري هر چيزي براي كار خاص خود ميتواند به مفهوم عدل نزديك باشد. كسي كه رويه اعتدال نداشته باشد رفتاري صالح نداشته و گرايش به فساد دارد؛ از اين رو پس از هر كار غير معتدلي سخن از فساد در كار ميشود و خواسته عمومي، اصلاح كار و به اعتدال رساندن آن است. بر اين اساس ميتوان يك نوع رابطه منطقي ميان اعتدال و اصلاح يافت. به اين معنا كه هركار معتدلي صالح و درست است و هر كار غير معتدلي فاسد ميباشد و نيازمند آن است كه اصلاح شود. اصلاحات به معناي بازسازي كاري است كه به جهت فقدان اعتدال به فساد گراييده است. در قرآن براي بيان مفهوم اعتدال از واژه قصد استفاده شده است. البته واژگاني چون وسط و سواء و حنيف نيز به اين معنا به كار رفته است؛ ولي بيشترين كاربرد در مفهوم و اصطلاح پيش گفته را ميتوان در واژه قصد و اقتصاد يافت. از اين روست كه در روايات اسلامي به پيروي از قرآن از واژه قصد براي بيان اصطلاح اعتدال استفاده شده است. (نك نهج البلاغه خطبههاي 94 و 103 و 195 و 222 و نيز نامههاي 21 و 31 و حكمت 140)
مطلب رو مطالعه کنید نظر یادتون نره منتظرم







